Loading...

Wykonawcy

Agata Krawczyk
Agnieszka Bernacka
Agnieszka Kontny
Bartosz Gałązka
Dorota Rygiel
Emilia Herda
Gospodynie z Zawadki Rymanowskiej
Grzegorz Ajdacki
Joanna Wrzecionko
Muzykanci z kapeli Pogórzanie
Katarzyna Andrzejowska – de Latour
Katarzyna Żytomirska
Krzysztof Busk
Maria Kondrad
Marta Berdel-Dudzińska
Michał Kacprzyk
Piotr Herda
Stanisław Kryciński
Stanisław Nogaj
Tereściacy z Zawadki Rymanowskiej
Tomasz Rygiel
Witold Roy – Zalewski

Więcej o wykonawcach:

Agata Krawczyk
Agnieszka Kontny

Agnieszka Bernacka
Mam doświadczenie w edukacji metodami aktywnymi i interakcyjnymi zdobywane przez lata w szkole na różnych poziomach edukacyjnych
i w harcerstwie, gdzie niejednokrotnie prowadzę edukację dorosłych. Nauczany przedmiot – plastyka, której program wzbogacam o elementy dziedzictwa kulturowego. Aby to robić nieustannie studiuję myślenie po dawnemu na uniwersytecie terenowym. Rejestruję pieśni, opowieści, okruchy życia, miejsca i wydarzenia, które są świadectwem kultury tradycyjnej i sacrum pojmowanego w kontekście DAWNEGO SPOSOBU ŻYCIA. Na moim terenie jest to ciągle jeszcze wielkie bogactwo kulturowe, tyle, że czas jego żywotności jest już ograniczony. Fotografie, zapiski i nagrania to moim zdaniem za mało. Bycie świadkiem i kontynuatorem umiejętności i zajęć dawnych, to już więcej, ale najtrwalsze to NOSIĆ tamten sposób myślenia i wrażliwości W SOBIE. Oczywiście nie da się tych drzwi otworzyć bez klucza w postaci wiedzy zgromadzonej przez badaczy i mistrzów interpretacji. Czasem więc sięgam na przykład do klasyków: Kotuli, czy Kolberga, a najprędzej… do współczesnego Kolberga – Bartosza Gałązki. To najtrudniejszy i najbardziej fascynujący uniwersytet mojego życia.

 

Bartosz Gałązka
nazywany „podkarpackim Kolbergiem” znawca śpiewu tradycyjnego południowo-wschodniej Polski,
etnomuzykolog, językoznawca i pedagog (nauczyciel języka polskiego i przedmiotów artystycznych),
Stypendysta Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego, wykładowca Międzynarodowej Letniej Szkoły
Muzyki Tradycyjnej. Od 1997 roku realizuje autorski, szeroki program badawczy, którego celem jest
nagranie, katalogowanie, transkrypcja (muzyczna i językowa) oraz opracowanie (komentarze, paralele,
zestawienia wariantów) ludowych śpiewów religijnych i obrzędowych zachowanych w żywej i ginącej
tradycji regionu. Do najważniejszych publikacji badacza należy wielotomowa seria Kolędy Podkarpacia, w
której przedstawia świecki i religijny repertuar związany z szeroko rozumianym kolędowaniem.
Dokumentując repertuar podkarpackich społeczności, ma na celu nie tylko ocalenie reliktów przeszłości;
równie ważny jest dla niego fakt podtrzymania zwyczajów śpiewaczych, zachowanie żywotności tego
repertuaru, budzenie w środowiskach lokalnych, szczególnie wśród młodych pokoleń, poczucia wartości
tzw. „miejscowych” wariantów i wersji melodycznych i tekstowych, świadczących o bogactwie kultury
regionalnej. Adresatami publikacji są więc w szczególności animatorzy kultury, instruktorzy śpiewu,
nauczyciele muzyki i wiedzy o kulturze, organiści, kantorzy. O zapotrzebowaniu na publikacje i prace
Bartosza Gałązki najlepiej świadczy fakt całkowitego wyczerpania się nakładu obydwu wydań I tomu serii
Kolęd Podkarpacia. Z opublikowanych materiałów korzystają zespoły muzyczne i śpiewacze (np. rzeszowski Vox Angeli, szkoły, ośrodki kultury). Bartosz Gałązka współpracuje ze Stowarzyszeniem „Muzyka Dawna w Jarosławiu”, lokalnymi ośrodkami kultury, m. in. Regionalnym Centrum Kultur Pogranicza w Krośnie, Stowarzyszeniem Kulturalnym „Dębina” w Krościenku Wyżnym, Rzeszowskim Towarzystwem Muzycznym, Towarzystwem im. Zygmunta Mycielskiego w Wiśniowej. Sam badacz w swojej pracy pedagoga – nauczyciela języka polskiego i przedmiotów artystycznych, skutecznie zachęca młodzież do pielęgnowania tradycji ojców. Od 2006 r. prowadzi grupę teatralno kabaretową, wykorzystującą w autorskiej twórczości wątki i motywy zaczerpnięte z podkarpackiego folkloru.

Dorota Rygiel
Artystka – ekolożka, potrafiąca wykonać piękny przedmiot z każdego znaleziska z lasu. Choć urodzona w mieście – od dwudziestu lat mieszka na wsi, coraz mocniej zespalając się z przyrodą. Odchowawszy pięknego syna od kilku lat prowadzi zajęcia ekologiczne w szkołach wiejskich. Przybliża dzieciom i młodzieży świat przyrody. W czasie warsztatów łączy opowieści z zajęciami artystycznymi. Prowadzi spacery ekologiczne, gdzie uczestnicy mogą z bliska przyjrzeć się mieszkańcom lasu, samodzielnie zidentyfikować w atlasie spotkane zwierzę lub roślinę, przyjrzeć się przez lupę chrząszczom, czy przełamać swój lęk przed wzięciem ich do ręki. Pokazuje w jaki sposób możemy chronić przyrodę, a gdzie popełniamy błędy przyczyniając się do śmierci zwierząt i niszczenia środowiska.
Podczas tegorocznego Rodzinnego Taboru Dorota Rygiel będzie prowadziła codziennie spacery ekologiczne z dziećmi podczas przedpołudniowego Klubiku z Tradycjami oraz cykl spacerów przyrodniczych dla dorosłych i młodzieży wt., śr., pt., godz 16.15 – 17.15, sob. g. 10.00 – 13.00.

Emilia Herda
– etnolog, bębnistka, tancerka, wokalistka, animatorka. Członkini zespołów muzycznych Czarne Motyle, Wędrowiec (I nagroda Festiwalu Muzyki Folkowej Polskiego Radia Nowa Tradycja 2004), Kołowrót (I nagroda Festiwalu Nowa Tradycja 2005). Od 2001 r. związana z warszawskim Stowarzyszeniem na Rzecz Kultury Tradycyjnej Dom Tańca. Brała udział w wielu projektach artystycznych i edukacyjnych stowarzyszenia, uczyła się śpiewu, gry i tańca od wiejskich muzykantów. Prowadzi autorskie warsztaty polskich tańców tradycyjnych m. in. podczas kolejnych edycji Taboru Domu Tańca i w klubie dla rodziców przy stowarzyszeniu Mamy Czas. Autorka i realizatorka inspirowanych zabawami i baśniami ludowymi zajęć muzyczno-ruchowych i teatralnych dla dzieci (przedszkola, kluby mam, festiwale: m. in. Wszystkie Mazurki Świata, Mikołajki Folkowe). Koordynatorka i realizatorka wraz z zespołem Czarne Motyle projektu „Harmonia Pokoleń” Stowarzyszenia Teatralnego Remus. Wychowawczyni przedszkolna.

Kapela Pogórzanie:
Zygmunt Wojtoń
– kierownik kapeli, od 1973 roku związany z muzyką ludową, był członkiem kapeli „Modry Len” i „Swaty” (skrzypce, śpiew)
JAN Stasiowski– muzyk, klarnecista (klarnet, śpiew)
Jan Wilusz – od roku 1967 był członkiem kapeli „Stachy” przy KHS, od 1976 r kierownikiem tej kapeli (kontrabas, śpiew)
Stanisław Szajna – był członkiem kapeli działającej przy „Państwowym Ośrodku Maszynowym” w Miejscu Piastowym, „Stachy” i „Piasty”(cymbały). Pan Stanisław jest synem cymbalisty z kapeli Stachy, Jana Szajny, kuzynem długoletniej śpiewaczki tej kapeli, zmarłej wiele lat temu Bronisławy Masłyk. Jest on także wujkiem Edyty Marć, żony Jana Malisza. Na wzór ojcowskich cymbałów zbudował własne oraz kolejne egzemplarze; reperuje także akordeony.
Jan Glazar – członek dawnej kapeli Swaty (akordeon)
Teresa Samborska – śpiewaczka dawnej kapeli „Stachy” dołączy do kapeli Pogórzanie specjalnie z okazji Rodzinnego Taboru. Od młodości z wielką miłością śpiewa pogórzańskie pieśni ludowe; prowadzi w Chorkówce chór, w którym dzieli się swoim repertuarem, również z dziećmi.

Katarzyna de Latour
od kilkunastu lat zajmuje się jako muzyk polską muzyką ludową różnych regionów, szczególnie melodiami mazurkowymi. Gra na skrzypcach w manierze wiejskiej oraz na instrumentach perkusyjnych (ksylofon 4rzędowy, cymbały rzeszowskie, dzwonki oraz baraban i bębenek obręczowy) a także drobnych instrumentach pasterskich, takich jak fujarka bezotworowa czy organki. Gry na skrzypcach uczyła się od ludowych muzykantów z różnych okolic Polski. Stara się wiernie odtwarzać starodawną muzykę, aby jej niezwykłe piękno mogło trwać jak najdłużej. Zachowuje oryginalne zdobienia, frazę, smyczkowanie, tempo i puls dawnych melodii. Od 15 lat współpracuje z Filharmonią Narodową występując w audycjach dla dzieci i młodzieży z muzyką tradycyjną w całej Polsce. Prowadziła w formie zabaw zajęcia dla dzieci, na których mali muzykanci grają na instrumentach tradycyjnych: m.in w klubiku „Sto Pociech” (zajęcia dla małych dzieci na ksylofonach z deseczek), w szkole podstawowej w której na co dzień uczy muzyki, przedszkolu w Ursusie i w domu kultury w Milanówku. Gra w kapelach grających muzykę tradycyjną „Czarne Motyle”, „Kapela z Milanówka”, „Pies Szczeka”.

Krzysztof Busk
Z wykształcenia filozof, wedle okoliczności rzemieślnik, wytwórca instrumentów. Wystawca ogólnopolskich Targowisk Instrumentów w Warszawie, Krakowie i Kazimierzu Dolnym, podczas których prowadzi warsztaty instrumentów trzcinowych, zapoznając uczestników ze sposobem wykonania i krótką historią instrumentu. Poza działalnością stricte warsztatową wykonuje tradycyjne instrumenty dęte drewniane, m.in. dwojnice, sopilki, fujary wielkopostne, fujary sześciootworowe, kavale mołdawskie, klarnety bambusowe.

Marta Berdel-Dudzińska
Pedagog tańców etnicznych, instruktor tańców polskich, muzykoterapeuta, nauczyciel akademicki. Główną jej ideą jest uczenie tańców tradycyjnych w formie niescenicznej i niestylizowanej. Jest członkiem – założycielem stowarzyszenia Towarzystwo Akademickie „Creator” mającego siedzibę w Rzeszowie. Twórca organizacji „Etno.wirownia”.
Prowadzi zajęcia z tańców etnicznych w Akademii 50 Plus oraz w Uniwersytecie Trzeciego Wieku w Rzeszowie oraz w Miejskim Centrum Kultury w Boguchwale, także zajęcia otwarte dla wszystkich „Wieczory Tańca Etnicznego”, ściśle współpracuje ze Studio Ruchu i Edukacji Somatycznej „Dunami” w Rzeszowie. Prowadzi zajęcia muzykoterapeutyczne i choreoterapeutyczne z młodzieżą niepełnosprawną w Centrum Dziennej Aktywności dla dzieci i młodzieży w Zespole Szkół w Łące prowadzonym przez „Stowarzyszenie Pomocy Dzieciom i Młodzieży Sprawnej Inaczej w Trzebownisku”. W czerwcu 2015 ukończyła Studia Podyplomowe, kierunek „Taniec polski – prowadzenie zespołów tanecznych” organizowanych przez Wydział Muzyki oraz Studium Kulturalno-Oświatowe Uniwersytetu Rzeszowskiego.Autorka Pracy Dyplomowej pt. „Ludowa zabawa taneczna jako forma uczestnictwa w kulturze tradycyjnej – konteksty współczesne. Scenariusz współczesnej potańcówki w oparciu o tradycyjne tańce i zabawy z Pogórza Gorlickiego”, Rzeszów 2015, napisanej pod kierunkiem mgr inż. Aliny Kościółek-Rusin na Wydziale Muzyki Uniwersytetu Rzeszowskiego.

Michał Kacprzyk
Ceramik mieszkający od 20 lat w Zawadce Rymanowskiej. Odkąd pamięta związany z Beskidem Niskim. W roku 1991 ukończył Uniwersytet Ludowy w Turnie na kierunku „ceramika”. Garncarstwa uczył się od garncarzy z Radomszczyzny, ale z nurtów tradycyjnych, to ceramika huculska wywarła na niego wpływ największy. Fascynacja górami, ich kulturą i historią doprowadziła do tego, że przeprowadził się z Warszawy do Zawadki Rymanowskiej koło Dukli. Tam wraz z żoną w 1995 roku założył gospodarstwo agroturystyczne o nazwie „Farfurnia”, tam też prowadzi pracownię ceramiczną. Przez dwa lata był nauczycielem ceramiki w Uniwersytecie Ludowym we Wzdowie. W stałej ofercie „Farfurni” znajdują się warsztaty ceramiczne dla uczestników w każdym wieku. Dużo satysfakcji sprawiają mu zajęcia z osobami niepełnosprawnymi. Często też jest zapraszany do prowadzenia warsztatów wyjazdowych. W swej twórczości chętnie odwołuje się do doświadczeń tradycyjnego garncarstwa.

Stanisław Kryciński
krajoznawca, autor popularnych przewodników turystycznych, opracowań krajoznawczych oraz licznych artykułów. W latach 1991-2008 właściciel „Wydawnictwa Stanisław Kryciński”, wydającego książki z zakresu krajoznawstwa, turystyki, historii i etnografii. W ramach Akcji Opis, prowadzonej przez Studenckie Koło Przewodników Beskidzkich w Warszawie, zorganizował sześć dwutygodniowych obozów w latach 1980-1986. Ich uczestnicy prowadzili inwentaryzację krajoznawcza wsi na terenie Pogórza Przemyskiego i Bieszczadów. Działając w Społecznej Komisji Opieki nad Zabytkami Sztuki Cerkiewnej zorganizował w latach 1987-1998 piętnaście obozów konserwatorskich, w czasie których uczestnicy odnowili 40 opuszczonych cmentarzy na terenach płd.-wsch. Polski (w Bieszczadach i Beskidzie Niskim). W maju 1988 zorganizował obóz, którego uczestnicy dokonali renowacji cmentarza muzułmańskiego w Lebiedziewie k. Terespola. W trakcie prac odkryto najstarszy tatarski nagrobek w Polsce, z 1704 r. Od 1977 r. z własnej inicjatywy dokumentuje kulturę materialną i duchową Beskidu Niskiego, Bieszczadów i Pogórza Przemyskiego. Jest autorem ok. 30 000 zdjęć z tego terenu (cerkwie, kościoły, kapliczki, krzyże przydrożne, nagrobki, chałupy, dwory, etc.). Duża część sfotografowanych obiektów już nie istnieje. Przeprowadził wiele wywiadów z mieszkańcami zapisując informacje o historii tych stron, nie opisanej dotąd w książkach. Materiały te wykorzystuje do swoich opracowań. Należy do Studenckiego Koła Przewodników Beskidzkich w Warszawie (członek honorowy) i Towarzystwa Karpackiego. W latach 1983-1999 działał w Społecznej Komisji Opieki nad Zabytkami Sztuki Cerkiewnej przy Towarzystwie Opieki nad Zabytkami. W 2000 r. wyróżniony odznaką „Zasłużony Działacz Kultury” przez ministra Kultury i dziedzictwa Narodowego.

Tereściacy
Amatorski zespół wokalno – instrumentalny pasjonaci z Podkarpacia działający już ponad dwa lata Swoją nazwę Zespół zaczerpnął od nazwy Potoku Tereściańskiego przepływającego przez Zawadkę Rymanowską, skąd wywodzi się grupa założycielska: Anna Filip-Płóciennik, Bogdan Płóciennik oraz Magda Bąk. Kierownikiem i trenerem artystycznym Zespołu jest Anna Filip-Płóciennik. Zespół prezentuje folklor podkarpacki, ze szczególnym wyróżnieniem pieśni i piosenek łemkowskich oraz ukraińskich. W czasie swego istnienia Zespół funkcjonował w zmieniającym się składzie, początkowo trzech, następnie pięciu oraz siedmiu osób. Aktualnie od początku 2015 roku w skład zespołu wchodzą: soprany: uczennice Szkoły Podstawowej w Tylawie, zamieszkałe w Mszanie – Klaudia Trzebunia i Klaudia Wielgosz; alt: Magda Bąk z Zawadki Rymanowskiej, instrumentaliści: mieszkańcy Zawadki Rymanowskiej – akordeon – Anna Filip-Płóciennik, gitara akustyczna – Bogdan Płóciennik. Jak wskazuje skład osobowy, Zespół jest wynikiem porozumienia i współpracy dwóch podkarpackich wsi: Mszany i Zawadki Rymanowskiej, a szczególnie ich organów samorządowych – Ewy Karczmarskiej-Więckowskiej sołtysa sołectwa Mszana oraz Bogdana Płóciennika sołtysa sołectwa Zawadka Rymanowska. Repertuar Zespołu jest stale doskonalony i dostosowywany do kolejnych imprez, podczas których Zespół prezentował swój program – od zimowego kolędowania począwszy po szereg imprez i spotkań okolicznościowych. W latach 2015 i 2016 Zespół wielokrotnie koncertował w różnych miejscowościach województwa podkarpackiego i małopolskiego.

Tomasz Rygiel
Stolarz – artysta. Zaczynał w pracowni konserwacji mebli. Od ponad 20 lat doskonali się w swoim rzemiośle. Rzeźbi, maluje, muzykuje na wielu instrumentach. W czasie zajęć pokaże jak z prostych materiałów stworzyć ciekawe przedmioty, jakich narzędzi używać by ułatwić sobie pracę. I jak nie przejmując się szczegółami wykończenia osiągnąć ciekawe efekty.

 

 

 

 

 

 

 

Organizator:

Mecenat:

Partnerzy: