Nie należy chodzić po trawniku zimą, szczególnie gdy jest zamarznięty albo pokryty szronem. Trawa znajduje się wtedy w stanie spoczynku, a jej kruche źdźbła łatwo łamią się pod naciskiem butów. Im mniej deptania, tym większa szansa, że darń dobrze rozpocznie wzrost wiosną.
Dlaczego chodzenie po trawniku zimą szkodzi?
W czasie mrozu woda obecna w komórkach źdźbeł zamarza. Trawa nie rośnie aktywnie i nie regeneruje uszkodzeń tak jak w sezonie wegetacyjnym. Zamarznięte liście stają się sztywne i kruche, dlatego nacisk buta może je złamać lub rozciąć.
Największe ryzyko występuje przy szronie i cienkiej warstwie lodu. Źdźbła są wtedy bezpośrednio wystawione na nacisk. Gruba, luźna warstwa śniegu częściowo izoluje darń i chroni ją przed mrozem, ale deptanie szybko ugniata śnieg. Powstaje zbita skorupa, która ogranicza dostęp powietrza i sprzyja zastojowi wilgoci.
Uszkodzenia mechaniczne oraz długotrwała wilgoć zwiększają ryzyko wystąpienia pleśni śniegowej. Ta choroba grzybowa może ujawnić się dopiero po roztopach, w postaci białawych, różowych lub brunatnych nalotów i placów zamierającej trawy. Deptanie mokrego trawnika podczas odwilży także jest szkodliwe, ponieważ ugniata glebę i ogranicza przestrzeń potrzebną korzeniom do pobierania powietrza i wody.
Najczęstsze skutki chodzenia po zamarzniętej lub mokrej darni to:
- łamanie i mechaniczne uszkadzanie zamarzniętych źdźbeł;
- ugniatanie gleby i pogorszenie jej napowietrzenia;
- tworzenie zlodowaciałej, słabo przepuszczalnej warstwy śniegu;
- większe ryzyko pleśni śniegowej i innych chorób grzybowych;
- powstawanie przerzedzeń oraz pustych miejsc widocznych wiosną.
Jak ograniczyć szkody?
Najlepiej wyznaczyć zimową ścieżkę poza trawnikiem, zwłaszcza w miejscu, przez które trzeba często przechodzić. Jeśli wejście na darń jest konieczne, korzystaj zawsze z tej samej trasy. Skupienie ruchu na jednym pasie ograniczy zniszczenia do niewielkiego obszaru, zamiast rozkładać je na całą powierzchnię.
Nie zrzucaj na trawnik śniegu z podjazdu ani chodnika. Gruba hałda długo zalega, nasiąka wodą i może zlodowacieć, tworząc warunki sprzyjające gniciu oraz pleśni śniegowej. Nie przesuwaj też ciężkiego, mokrego śniegu po darni.
Po zimie poczekaj, aż trawnik przeschnie, zanim rozpoczniesz prace pielęgnacyjne. Wiosną uszkodzone miejsca mogą częściowo odrosnąć. Jeśli pozostały wyraźne ubytki, po przygotowaniu podłoża można wykonać dosiewkę, ale nie należy traktować jej jako sposobu na bezkarne zimowe użytkowanie trawnika.
Zimą trawnik najlepiej pozostawić w spokoju. Szron, mróz i odwilż sprawiają, że nawet kilka przejść może osłabić darń bardziej, niż wskazuje na to wygląd powierzchni.
